ગૌતમ બુદ્ધ જ્યાં પણ રહેતાં હતાં ત્યાં પ્રવાસ કરતા હતા અને તેમના શિષ્યો અને અન્ય લોકોને ઉપદેશ આપતા હતા. બુદ્ધ હંમેશા તેમની સાથે એક શિષ્ય રાખતા હતા. તેમનું નામ આનંદ હતું.
એક દિવસ બુદ્ધ ઉપદેશ આપી રહ્યા હતા અને તે સમયે આનંદે પૂછ્યું, તથાગત, તમે જ્યારે ઉપદેશ આપો છો, ત્યારે તમે ઊંચી જગ્યા પર બેસો છો અને શ્રોતાઓ નીચે બેસે છે, એવું શા માટે?
બુદ્ધે આનંદની વાત ધ્યાનથી સાંભળી અને કહ્યું, આનંદ, પહેલાં મને કહો કે તેં ક્યારેય ઝરણાનું પાણી પીધું છે?
આનંદે કહ્યું કે હા, મેં ઝરણાનું પાણી પીધું છે.
આ પછી બુદ્ધે ફરીથી પૂછ્યું કે તમે પાણી કેવી રીતે પીધું?
આનંદે બુદ્ધને કહ્યું કે ધોધ ઉપરથી વહી રહ્યો છે અને તેમણે ધોધની નીચે ઊભા રહીને પાણી પીધું હતું.
બુદ્ધે આનંદને કહ્યું કે તમારા પ્રશ્નનો આ જ જવાબ છે. ધોધનું પાણી પીવું હોય તો એ ધોધ નીચે ઊભું રહેવું પડશે. એ જ રીતે પ્રવચન પણ ધોધ જેવું છે. જ્યાં જ્ઞાનનો ફુવારો વહેવડાવનાર ઉચ્ચ સ્થાને બેસે છે અને જેઓ જ્ઞાનના ફુવારામાંથી પીવા માગે છે તે નીચે બેસે છે.
ખરેખર, જ્ઞાન મેળવવાનો પહેલો નિયમ એ છે કે આપણે આપણો અહંકાર છોડવો પડશે. બેસી રહેવાથી આપણા સ્વભાવમાં નમ્રતા આવે છે અને અહંકાર દૂર થાય છે. આ પછી જ આપણે કોઈના જ્ઞાનના શબ્દોને યોગ્ય રીતે સમજી શકીએ છીએ.